Milletlerin tarihinde bazı dönemler vardır ki verilen kararların kıymeti, yıllar sonra ortaya çıkan eserlerle anlaşılır.
Bugün dünya yeni bir teknolojik yarışın içindedir. Enerji kaynakları, üretim sistemleri ve ticaretin şartları değişmektedir.
Bu yarışta asıl mesele, sahip olunan imkânları hangi istikamete yönlendirebildiğimizdir.
Bir ülkenin üniversitesinde üretilen bilgi fabrikasına ulaşmıyorsa, araştırmaya ayrılan kaynak toplumsal faydaya dönüşmüyorsa, orada üzerinde düşünülmesi gereken bir eksiklik vardır.
İlim, emekle buluşmalıdır.
Sermaye, üretime yönelmelidir.
Devletin kaynakları, milletin geleceğini güçlendirmelidir.
Anadolu’nun asırlardır taşıdığı teşebbüs ruhu, bugün yeni teknolojilerle buluşmayı bekliyor.
Erzurum’un soğuğundan mühendislik bilgisi, Konya’nın toprağından verimli üretim, Kayseri’nin ticaret tecrübesinden yeni sanayi kabiliyeti doğabilir.
Bütün bunlar ciddi hazırlık, doğru yatırım ve istikrarlı çalışma gerektirir.
Bir milletin geleceğe bıraktığı en kıymetli miras, kendi evlatlarının bilgisiyle meydana getirdiği eserlerdir.
Zira kudretin kalıcılığı, onu meydana getiren iradenin sağlamlığına bağlıdır.